Hinduskie świątynie Pokhary

Bindyabasini Temple została wzniesiona w 1760 roku. To najbardziej popularne w Pokharze miejsce kultu religijnego, zaraz po Tal Barahi Temple. Umiejscowiona jest u podnóży Sarangkotu, tam gdzie zaczyna się asfaltowa droga prowadząca na szczyt góry, w pobliżu Old Bazar – miejsca gdzie czas zatrzymał się w ceglastych murach od czasów XVII wieku.

Świątynia poświęcona jest kultowi Durgi znanej między innymi jako Shakti lub Kali, będącej – według wierzeń mieszkańców  – opiekunką miasta Pokhara.

Durga ma wiele różnych manifestacji i tu, w Bindyabasini widzimy ją w jej pijącej krew, groźnej aktywności. Mówi się, że świątynia powstała po tym, jak Kali kazała królowi Khadag Bum Malla postawić tutaj jej posąg. On zaś wybudował świątynię.

Do świątyni wchodzi się po schodach i oczywiście trzeba ściągnąć obuwie przed wejściem. Nie ma biletów wstępu.

Wierni przed złożeniem wizyty zakupują w pobliskich sklepikach owoce i smakołyki, które następnie składają w ofierze lub też urządzają sobie tam rodzinny piknik.

Ofiary ze zwierząt zazwyczaj składa się tu we wtorki i soboty.

Bardzo wielu wiernych przychodzi składać tu ofiary podczas hinduskiego festiwalu Dashain (w październiku).  Jest też szansa zahaczyć tu o prawdziwe nepalskie wesele w hinduskim stylu.

Tal-Barahi położona jest na maleńkiej wysepce we wschodniej części jeziora Phewa. Została wybudowana, gdy pierwszy król Kaski z dynastii Shahów, Kulmandan Shah otrzymał we śnie boskie wezwanie by wznieść świątynię na środku jeziora. Baraha (lub Varaha, manifestacja Durgi z głową świni) ma moc ukarania tych, którzy nie żywią dla niej wystarczającej czci. Podobnie jest ona w stanie pomóc ludziom w rozwiązaniu ich problemów czy uzyskaniu tego co potrzebują. Dlatego obiecywali oni Baraha różnorakie prezenty (takie jak gołębie, ofiary zwierzęce, ofiary z owoców) prosząc o jej łaskę. Wierzy się też, że posiada ona moc ‘Olii’ pozwalając ludziom odsunąć od swych upraw klęskę gradobicia i utrzymać w bezpieczeństwie zapasy żywności.

Ze świątynką powiązana jest szczególna legenda. Pewnego wieczoru Durga przybyła do osady w postaci staruszki, która chciała spędzić tu noc. Chodziła od domu do domu prosząc o pomoc, ale wszyscy ją przeganiali. W końcu przybyła do małej chatki na samym końcu wioski, gdzie mieszkała uboga para staruszków. Udzielili oni kobiecie noclegu oraz podzielili się z nią plackiem z prosa, który jedli tego wieczoru. Wczesnym rankiem, o świcie kobieta obudziła swoich gospodarzy i poradziła im, by odeszli z wioski ostrzegając, że wkrótce osada zamieni się w duże jezioro. Postępując za poradą staruszkowie udali się na wzgórze, na południe od osady. Kiedy stanęli na szczycie, był już dzień. Spojrzawszy w dół w kierunku swojej wioski zobaczyli, że zamieniła się ona w wielkie jezioro i tylko ich chatka była widoczna stojąca nad powierzchnią wody.

Inna wersja legendy rozciąga wydarzenie bardziej w czasie, osada została zalana wynikiem nieustannych tygodniowych opadów…  Takie opady bez przerwy nie są nadzwyczajną rzeczą w tych szerokościach geograficznych. A z drugiej strony – nagła, z dnia na dzień, przemiana w obrębie środowiska oraz idąca za nią zmiana warunków życiowych również nie bywa rzadka we współczesnym świecie…

jakże często myślimy, że klęski po drugiej stronie globu nie mogłyby stać się naszym udziałem.

Shiva Temple – Kedareshor lub Kedareshwar – została wybudowana w pobliżu tamy na jeziorze Phewa, wraz z pobliskim “Parkiem Przyjaźni”. Wcześniej znajdowała się tutaj malutka świątynia poświęcona lokalnym bóstwom, a także kilka rolniczych gospodarstw. Potem jednak – w początkowych latach rozwoju turystyki w Pokharze – rząd przesiedlił mieszkańców ustanawiając to miejsce regionem publicznym.

Wchodząc do Kedareshwar Mahadev Mani Temple zobaczysz główną świątynię wraz z kilkoma mniejszymi kapliczkami zgromadzone wokół niewielkiego placyku.

Obiekt cechuje styl charakterystyczny dla Newarów. Siedziba dynastii Malla oraz ludzie kasty Newarów byli zlokalizowani głównie w regionie Doliny Kathmandu. Tamta okolica obfituje więc w specyficzną dla Newarów architekturę wyróżniającą się czerwona cegłą.

Dopiero poprowadzenie – ponad 200 lat temu – wygodnych dróg łączących oba miasta spowodowało napływ tej kasty jako handlowców do Pokhary.

Kedareshwar Mahadev Mani Temple jest jedną z kilku w dolinie Pokhary świątyń reprezentujących tego typu architekturę.

Główna świątynia poświęcona jest Shivie w jego manifestacji zwanej Kedareshwar. Na prawo – gdy wejdziesz do tego kompleksu budynków po prawej stronie zobaczysz wierzchowca Nandi, byka siedzącego przed świątynią. Naprzeciwko Nandi w pobliżu świątyni mieści się statua Shivy. Inna mała świątynka w obrębie obiektu ma również podobną statuę.

Możesz też spotkać tam świętych Sadhu medytujących w pobliżu. Za świątynią i kapliczkami znajduje się jeszcze jedna świątynia poświęcona Ganeshi.

Kedareshwar Mahadev Mani temple znajduje się na tyłach Friendship Park (Parku Przyjaźni), tuż obok Basandhara Park zlokalizowanego w południowej części Lakeside.

Nie płaci się biletów wstępu za wejście do Kedareshwar Mahadev Mani Temple ani do Friendship Park.

Jakkolwiek jednak zawsze jest tam ktoś, kto zaproponuje oprowadzenie po obiekcie przejmując – za niemałą opłatą – rolę przewodnika. Oczywiście nie ma obowiązku korzystania z tego rodzaju usługi.

Istnieje natomiast – jak wszędzie – zasada wchodzenia bez obuwia do wnętrza świątyni.

Bhadrakali Temple została wzniesiona w roku 1843, gdy Sri Bhadrakali – manifestacja Kali niosąca pomyślność – powiedziała do kapłana, aby zlecił przekopanie wzgórza. Tam znaleziono posąg nazwany jej imieniem i wybudowano świątynię. Zlokalizowana jest ona na szczycie małego wzgórza, w regionie Bajhapatan. To wzgórze było również uformowane siłami natury w tym samym okresie co wysepka Tal-Barahi oraz wzniesienie, na którym mieści się Bidhyabasini Temple.

Świątynia Bhadrakali otoczona jest lasem, do wejścia prowadzą schodki. W przeszłości ta świątynia była wielkim centrum rytuałów religijnych, a wielcy mędrcy, pustelnicy i niewierni przybywali do niej aby uzyskać zbawienie.

Ludzie współcześnie składają tam ofiary ze zwierząt i ptaków, by przebłagać Bhadrakali i oczekiwać, że spełni ona ich życzenia.

Mieści się tam też świątynia Ganeshi. Wielu też organizuje tutaj odprawienie ceremonii ślubnych. Uważają, że błogosławieństwa Ganesh i Bhadrakali przynoszą szczęśliwe i długie życie małżeńskie.

Inna świątynia Ganeshi zlokalizowana jest na Ganesh Tol, w niewielkiej odległości od Mahendrapool. Hindusi wierzą, że przed rozpoczęciem jakiegokolwiek nowego interesu, należy koniecznie złożyć ofiary dla Lorda Ganeshi, by odnieść sukces. Zgodnie z wierzeniami oraz artefaktami znalezionymi w świątyni uważa się, że została wzniesiona ona w XIX wieku.

Bhimsen Temple to niewielka świątynka zlokalizowana na samym środku ruchliwej ulicy. Została wybudowana w stylu pagody i słynie z pięknych rzeźb z drewna na drzwiach, oknach, słupach. Poświęca się ją pomyślności interesów handlowych Newarów.

Bhimsen Temple jest uważana za najstarszą świątynię w Pokharze.  Znajduje się ona przy Bhimsen Tole, w niewielkiej odległości od Mahendrapool.

Bhairav Temple – mieści się ona przy Bhairav Tol będącym częścią Old Bazar w Pokharze.
Nazywa się świątynią, ale nie przypomina ona świątyni a raczej dom, również w newarskim stylu.

Specyfika miejsca polega na tradycyjnych strojach i maskach ubieranych przez 12 mężczyzn. Tańczą oni taniec Bhairav w rytm mridanga – tradycyjnego instrumentu muzycznego.

Rytuał ten pochodzi od Newarów i w ich języku nazywa się Khin. Odbywa się on publicznie co 6 lat na początku sezonu zimowego, zazwyczaj w grudniu lub styczniu i trwa przez cztery miesiące. Specyfiką spektaklu jest to, że zaczyna się on wieczorem, trwa całą noc i kończy następnego dnia.

Ludzie lubią oglądać i czcić po kolei tańczące formy, oraz postępować ulicą za korowodem.  

Oglądanie tańców Bhairav i procesji 12 czczonych ideałów to bardzo interesujący moment, gdyż rytuał ten stanowi dziedzictwo kultury Newari.

Gupteswor Mahadev Gufa – kapliczka Gupteswar Mahadev mieści się w jaskini Gupteswar Mahadev Gufa, tuż pod Patale Chhango (obok wodospadu Devi’s Fall) w Chorepatan. To duża jaskinia okrągłego kształtu, która – według prawdopodobieństwa – została ukształtowana spadającą wodą.

Wpływająca obecnie woda znika w jaskini przez naturalny tunel i łączy się dalej z potokiem zwanym Phushre Khola około kilometra od Gupteswor Mahadev Gufa. Ogromna jaskinia w środku jest zbudowana z ogromnych bloków skał. Odwiedzający mogą zobaczyć spadające do jaskini z ryczącym dźwiękiem wody Devi,s Fall. Jaskinia jest śliska i ciemna nawet w ciągu dnia, tak więc administracja zarządzająca Gupteshwar Mahadev zainstalowała tu balustrady, schody oraz oświetlenie dla wygody i bezpieczeństwa gości.

W czasie monsunu w miesiącach od lipca do września odwiedzanie świątyni Gupteswar nie jest bezpieczne z powodu dużych opadów deszczu.

Wchodząc do dziewiczej jaskini, znaleziono skały w kształcie Shivaling, symbolu Sziwy. Później w jaskini umieszczono posągi Shivy.

W czasie festiwali, takich jak Shiwa Ratri, Ganesh Pooja, Balachaturdasi, ludzie spieszą tutaj by czcić Shivę, Ganeshię czy ich manifestacje.

Mahendra Gufa – ta jaskinia wzięła swą nazwę od imienia króla Mahendra Bir Bikram Shah Dev.

Odwiedzana jest ona przez wyznawców Hindu ze względu na znajdującą się tam statuę Shivy… a także z powodu faktu, że stanowi ona rzadki w Nepalu przykład jaskini w której znajdują się stalaktyty i stalagmity.

Kanał jaskini jest całkowicie ciemny ze stale kapiącą z góry wodą. Ukształtowana jest z wapienia, co związane jest z pojawiającymi się w tym miejscu stale iskrami elektrycznymi. Ze względu na panujący wewnątrz mrok, zainstalowano sztuczne oświetlenie. Umiejscowiona jest na północnych peryferiach Pokhary, nad rzeką Seti.

Tuż obok mieści się inna jaskinia – Bat Cave – słynąca z zamieszkującej ją populacji nietoperzy.

Wiele innych małych świątynek wybudowano w różnych miejscach, na wzgórzach, wioskach i zaułkach doliny. W ostatnim czasie ceremonie religijne częściej organizuje się jako imprezy publiczne w porównaniu z przeszłością, co pozwala zebrać fundusze na utrzymanie i budowę świątyń oraz aktywności religijne.

Niektóre z tych świątyń otrzymały “ziemię zaufania” – Guthi – od osób prywatnych z ich własnych posiadłości.

Niektóre mają przywilej zbierania datków lub sprzedawania biletów wejściowych, szczególnie miejsca kultu, którymi są jaskinie, gdzie również znajdują się małe świątynki lub tylko wizerunki bóstw.

»  Tu znajdziesz informacje o klasztorach buddyjskich w Pokharze.